10 Απριλίου 2013

Τον έρωτα ρωτάω....

Έχουμε ακούσει, έχουμε ζήσει κι έχουμε νιώσει τόσα πολλά εξ'αιτίας σου. Πως νιώθεις που σε γνωρίζει όλος ο κόσμος? Και στην περίπτωσή σου κυριολεκτώ. Σε γνωρίζουν όλοι ανεξαιρέτως. Πως αισθάνεσαι γι'αυτό?
Κοιτάξτε δεσποινίς, δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ ή να λυπηθώ. Πολύς κόσμος με μισεί, με βρίζει, με καταριέται. Άλλοι με αποθεώνουν, με εξυμνούν και πίνουν νερό στο όνομά μου. Νομίζω ότι με την νοερή παρουσία μου σε αυτό τον πλανήτη έχω δημιουργήσει δύο κόσμους. Το καλό είναι ότι δεν απειλείται η σωματική μου ακεραιότητα απ'όλους αυτούς! (γέλια)
Για να απαντήσω ειλικρινά όμως, δε με νοιάζει που με γνωρίζουν όλοι. Η επιρροή μου σε αυτόν τον πλανήτη, μόνο γι'αυτό το λόγο δεν ήταν που αναφέρεται εσείς δεσποινίς Κ. Στόχος μου ήταν να κάνω τους ανθρώπους να νιώσουν αυτό το ξεχωριστό συναίσθημα, αυτή την ανατριχίλα. Ξέρετε.. Απλά έκανα μερικές λάθος επιλογές. Ή μάλλον για να το θέσω καλύτερα: έκανα μερικές λάθος χημείες.



Θα σταθώ στην τελευταία σου πρόταση: "έκανα μερικές λάθος χημείες". Αλήθεια, με τι κριτήρια βάζεις τους ανθρώπους να ερωτεύονται μεταξύ τους? 
Για να είμαι ειλικρινής, όλα τα έκανα στην τύχη. Έβρισκα δύο ανθρώπους και απλά έριχνα τα βέλη πάνω τους. Ένα στον έναν κι ένα στον άλλον. Δεν ήξερα όμως αν ταίριαζαν ή όχι εξ'αρχής. Απλά τους έβλεπα από μακριά και τους φανταζόμουν μαζί. Έτσι λοιπόν έκανα τη δουλειά μου. Σε μερικούς πετύχαινε κατευθείαν. Άλλες φορές δεν πετύχαινε. Για παράδειγμα, μια φορά είχα δει μια κοπέλα και παραδίπλα ένα αγόρι. Φαίνονταν τόσο ταιριαστοί που δεν σκέφτηκα λεπτό παραπάνω για το αν θα τους έριχνα ή όχι τα βέλη μου. Απλά το έκανα. Αλλά απέτυχε γιατί το αγόρι κουνήθηκε και τον πήρε ξώφαλτσα. Η κοπέλα τον ερωτεύτηκε παράφορα, ενώ εκείνος όχι. Οι συνέπειες ήταν ολέθριες. Εκείνη πληγώθηκε, τα έβαλε μαζί μου, και έχασε την εμπιστοσύνη της προς όλα τα αγόρια. Αλλά δεν το έκανα επίτηδες. Που να 'ξερα εγώ ότι αυτός εκεί θα κουνιόταν την στιγμή που έριξα το βέλος?  
Εγώ απλά κάνω την πρώτη κίνηση. Για να μιλήσω ανθρώπινα και να με καταλάβουν οι αναγνώστες σας όπως μου τους είπατε δεσποινίς Κ., όταν λέω "εγώ κάνω την πρώτη κίνηση" εννοώ, πως απλά βάζω αυτά τα δύο άτομα να προσέξουν ο ένας τον άλλον καλύτερα. Να μην κοιταχτούν σαν δυο άγνωστοι, αλλά να κοιταχτούν σα να γνωρίζονται χρόνια, σα να τους δένει κάτι, σα να πρέπει πέραν από το να κοιταχτούν, να μιλήσουν κιόλας μεταξύ τους! Καταλαβαίνετε? 



Νομίζω ότι μας μπέρδεψες λίγο. Εσύ δεν υποτίθεται ότι ρίχνεις τα βέλη σου και τα δύο άτομα ερωτεύονται με την πρώτη ματιά? Ή κάνω λάθος? Και μάλιστα, ερωτεύονται κι αμφίδρομα! Δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση ο ένας να μην ερωτευτεί τον άλλον. Αν δεν συμβεί αυτό, τότε δεν είναι έρωτας. Ή κάπως έτσι. Σωστά?
Α, δεσποινίς Κ. μάλλον δεν έγινα αρκετά σαφής στην παραπάνω ερώτηση που μου κάνατε. Ρίχνω τα βέλη μου σε δύο άγνωστους, σε δύο ανθρώπους που αν δε τους έριχνα εγώ τα βέλη μου ίσως να αγνοούσαν παντελώς ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Αυτό όμως δε σημαίνει ούτε ότι θα ερωτευτούν με την πρώτη ματιά, ούτε όμως ότι δε θα ερωτευτούν και καθόλου. Οι άνθρωποι δεσποινίς κινούν τα νήματα. Οι επιλογές τους, οι χαρακτήρες τους, οι εμπειρίες τους, τα θέλω τους. Όχι εγώ. Εγώ όπως σας  είπα τους φέρνω σε επαφή. Μερικές φορές, εάν είμαι τυχερός και καλοδιάθετος, το μαγικό φίλτρο πετυχαίνει και τα άτομα δένονται εξ'αρχής με σφιχτούς κόμπους, όπως αυτοί των καραβιών. Άλλες φορές όμως, τα πιόνια αυτού του αιώνιου παιχνιδιού του οποίου ηγέτης είμαι εγώ, θέλουν χρόνο για να νιώσουν στο έπακρο αυτό το συναίσθημα. Και κάποιες άλλες απλά ο συνδυασμός ήταν πλήρης αποτυχία. Μην τα ρίχνετε όλα σε εμένα. Αυτό το λάθος κάνετε εσείς οι άνθρωποι. Τα ρίχνετε όλα σε εμένα, επειδή δε μπορείτε να με δείτε ή να με αγγίξετε για να πάρετε το αίμα σας πίσω. Κοιτάξ'τε λίγο πως φέρεστε εσείς όταν σας χτυπάω την πόρτα. Ξέρετε δεσποινίς Κ. πόσοι συνάνθρωποί σας μου κλείνουν την πόρτα στη μούρη? Πάρα πολλοί! Ξέρετε πόσο πονάει αυτό γλυκιά μου νεαρά? Απίστευτα! Να θες να δώσεις τη χαρά αυτή στον κόσμο και να μη τη δέχεται!





Τι εννοείς να μη τη δέχεται? Εξήγησέ το λίγο καλύτερα αν μπορείς.
Κατ'αρχάς να σας πω για να γνωρίζετε, ότι όσους συνδυασμούς ατόμων φέρνω σε επαφή με τα βέλη μου, τους παρακολουθώ συνεχώς κι αδιαλείπτως. Ξέρω κάθε τους κίνηση, κάθε τους φράση κι αν χρειαστεί να επέμβω με άλλο ένα βέλος πιο ήπιας μορφής όμως, το κάνω! Σπάνια περίπτωση, αλλά αν κρίνω ότι αξίζει τον κόπο, το κάνω! Άρα λοιπόν τα παρακολουθώ όλα. Τις προάλλες, έφερα σε επαφή δυο άτομα. Πολύ ταιριαστά σε όλα. Και σε εμφάνιση, και σε χαρακτήρα και σε όλα σας λέω. Πίστευα ότι ίσως ήταν ο καλύτερος συνδυασμός που είχα κάνει τον τελευταίο ένα χρόνο! Όμως το αγόρι, ενώ το ήθελε το κορίτσι την τυραννούσε. Όλο της έλεγε ότι δε μπορεί να είναι μαζί της, ότι δεν είναι για εκείνη κι όλο και περισσότερο απομακρυνόταν. Άρχιζε να την ερωτεύεται αλλά για κάποιο λόγο κάτι φοβόταν. Δεν ξέρω τι, μη με ρωτήσετε. Δεν μπορώ να μπαίνω και στα μυαλά των ανθρώπων. Δε δέχτηκε να νιώσει στο έπακρο αυτό το συναίσθημα που προσφέρθηκα να του χαρίσω. Ή μάλλον για να μην με περάσετε και για εγωιστή, δε δέχτηκε να νιώσει στο έπακρο αυτό το συναίσθημα που το κορίτσι προσφέρθηκε με όλη της την καρδιά να του χαρίσει. Τον έκανε να την ερωτευτεί. Να ερωτευτεί τα μάτια της, τα χείλη της, τα μαλλιά της, το σώμα της. Όλα! Ακόμη και τα ελαττώματά της. Τα κατάφερε η κοπέλα. Κι αυτός κατάφερε φυσικά να την κάνει να τον ερωτευτεί, όμως η διαφορά τους ήταν ότι εκείνη δεν τον αρνήθηκε. Ούτε αυτόν, ούτε και το συναίσθημα! Τον έρωτα τον παράφορο. Αυτός όμως έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα και σε εμένα και σε εκείνη. Και δε θα ξαναπάω σύντομα προς το μέρος του, έτσι για τιμωρία! 




Μα γιατί δεν επενέβεις?
Δεσποινίς Κ. καταλαβαίνετε όντως τι σας λέω? Φανταστήκατε δηλαδή ότι μπαίνω ανάμεσα τους και τσιγκλάω ας πούμε το αγόρι με το βέλος για να την ερωτευτεί επί τόπου? Αυτά τα πράγματα δεσποινίς μου θέλουν χρόνο. Θέλουν σκέψη και παρακολούθηση! Πρώτα θα κρίνω εάν αξίζει όντως τον κόπο να συντροφεύσει αυτό το αγόρι για κάποιο χρονικό διάστημα τη ζωή του κοριτσιού κι έπειτα θα επέμβω! Αν κρίνω ότι δεν αξίζει ο ένας στον άλλον, τότε δεν θα ξαναεπέμβω ποτέ. Θα τους μαγειρέψω με άλλα πρόσωπα. Αλλά θέλω το χρόνο μου για να δω τι θα κάνω με δ'αύτους. Και ειδικά με αυτόν που μου ρίξε την πόρτα στη μούρη κι έκανε το καημένο το κορίτσι να κλαίει. Δε μπόρεσα να καταλάβω τη λογική του: εφ'όσον όντως ήταν ερωτευμένος μαζί της, γιατί δεν της το έλεγε? Γιατί δεν της το έδειχνε? Γιατί τέτοια συμπεριφορά? Δεσποινίς, ξέρετε τι λάθος κάνετε εσείς τα ανθρώπινα όντα? Αφήνετε τις ευκαιρίες να ξεγλιστράνε μέσα από τα χέρια σας, φοβάστε με το παραμικρό, χτίζετε τοίχους και ολόκληρα κάστρα μπροστά σας για να φυλάξετε την καρδιά σας. Αμ, δεν είναι έτσι! Και φροντίστε να το γνωστοποιήσετε μέσα από'δω. Μάθετε να ζείτε δεσποινίς, να ρισκάρετε, να διεκδικείτε αυτόν που θέλετε. Ακόμη κι αν δε νιώθετε εκατό τις εκατό ερωτευμένη μαζί του, ακόμη κι αν απλά νιώθετε μια ιδιαίτερη έλξη. Θα το μετανιώσετε μια μέρα. Και σας είπα: κάνω άλλους συνδυασμούς μετά από καιρό. Πρέπει να βρείτε όλοι σας την ευτυχία μια μέρα, και δε μπορώ να χάνω χρόνο με τα τσαλίμια σας. 





Ο έρωτας φεύγει όμως, δε φεύγει μια μέρα? Σωστά δε τα λέω? Κι όταν φεύγει τι μένει?
Δε φεύγει ακριβώς. Απλά ανεβαίνει το επίπεδό του. Ο έρωτας είναι το πάθος, η τρέλα, τα όρια, τα άκρα, οι σκέψεις που σου σκοτώνουν τον εγκέφαλο, η καρδιά που χτυπάει δυνατά. Όταν ανεβαίνει το επίπεδό του, αυτά καταλαγιάζουν. Δεν σημαίνει ότι χάνονται όμως. Δεσποινίς Κ., θέλω να σας αποκαλύψω ότι σύμφωνα με τις τόσες παρακολουθήσεις που έχω κάνει έως τώρα, έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα: ελάχιστοι συνδυασμοί ερωτεύτηκαν πραγματικά. Οι περισσότεροι νόμιζαν ότι είχαν ερωτευτεί. Ξέρετε πόσο εύκολα μπορεί ο άνθρωπος να μπερδευτεί λόγω του άκρατου ενθουσιασμού του? Δεν έχετε ιδέα δεσποινίς! Το βλέπω καθημερινά, κάθε ώρα, κάθε λεπτό. Λίγοι είναι εκείνοι που πραγματικά ερωτεύθηκαν. Και σας ξαναλέω. Δε φταίω εγώ. Η μόνη μου κίνηση είναι να τους φέρω σε επαφή. Όλα τ'άλλα τα αναλαμβάνουν μόνοι τους. Ξέρετε τόσα χρόνια τι έχουν δει τα μάτια μου? Ξέρετε πόσο έχω στεναχωρηθεί που εξευτελίζεται το συναίσθημά μου? Πάρα πολύ δεσποινίς! Αλλά όσοι ερωτεύτηκαν πραγματικά, ακόμη κι αν στην πορεία τράβηξε ο καθένας το δρόμο του για διάφορους λόγους, οι καρδιές τους πάντα θα χτυπούν στο άκουσμα των ονομάτων τους. Μη νομίζετε όμως ότι όσοι ερωτεύονται όντως μένουν για πάντα μαζί. Αυτοί είναι που τελικά χωρίζουν και πιο εύκολα! Έτσι έχω δει δηλαδή. Ωστόσο αυτοί είναι εκείνοι που ζουν στο έπακρο το συναίσθημα μου. Ακόμη κι αν κρατάει για λίγο!








Γιατί εξευτελίζεται το συναίσθημά σου? 
Μα το ρωτάτε δεσποινίς Κ.? Δε βλέπετε τι συμβαίνει γύρω σας? Δε βλέπετε που είτε άντρες, είτε γυναίκες όντας σε σχέση και δηλώνοντας ερωτευμένοι φλερτάρουν, περιπαίζουν και ψάχνονται? Δε βλέπετε που πουλάνε το συναίσθημά μου άφοβα όπου βρουν? Ξέρετε πόσο με πονάει αυτό? Δεν ξέρετε! Εγώ την ευτυχία σας κοιτάζω δεσποινίς, κι εσείς, εσείς οι άνθρωποι αυτοκαταστρέφεστε. Γι'αυτό μερικές φορές σας φέρνω σε επαφή με ανθρώπους που ίσως να σας στεναχωρήσουν λίγο. Για να βάλετε όλοι σας μυαλό κάποια στιγμή. Κανείς όμως δε βάζει. Συνεχίζετε όλοι το χαβά σας. Και ξέρετε τι με ενοχλεί περισσότερο? Υπάρχουν άνθρωποι που ας πούμε για παράδειγμα ότι αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε μια σχέση, και γνωρίζουν κάποιον άλλον που τους ελκύει βασανιστικά πολύ. Σπανίως θα αφήσουν τη σχέση τους, τη βόλεψή τους με λίγα λόγια, για να ακολουθήσουν το άτομο που θα τους κάνει πραγματικά να νιώσουν το συναίσθημά μου. Αυτό μου τη βαράει δεσποινίς. Ότι όλα στις ζωές σας είναι επιλογές, και κάποιες φορές ναι μεν κι εγώ κάνω λανθασμένες χημείες, αλλά κι εσείς κάνετε λανθασμένες επιλογές. Αφού σας ελκύει κάποιος άλλος, γιατί δεν παίρνετε το ρίσκο?Τι φοβάστε? Θέλετε να μου πείτε δηλαδή ότι αν εσείς αύριο κοιτάξετε κάποιο άλλο αγόρι απ'αυτό που έχετε σήμερα, τότε όντως είστε ερωτευμένη μαζί του? Έχω δει εγώ ερωτευμένα ζευγάρια που ούτε τα φαντάζεστε! Ούτε μπορείτε να τα φέρεται στο νου σας! Αλλά στη σημερινή εποχή, κανείς δεν ερωτεύεται πραγματικά. Τα κάστρα, οι τοίχοι και η βαρεμάρα θα σας φάει. Να το θυμάστε!





Δύσκολο πράγμα το συναίσθημά σου. Φταίμε κι εμείς, φταις λίγο κι εσύ. Γενικά φταίνε πολλά πράγματα. Αλλά εδώ που τα λέμε, εσύ έχεις ερωτευτεί ποτέ?
Εγώ δεσποινίς γεννήθηκα με μια κατάρα: να βλέπω όλους τους άλλους να ερωτεύονται, να έλκονται μεταξύ τους, να αγαπιούνται και να ζουν στο έπακρο. Όλα αυτά τα βλέπω όμως, δε τα ζω. Δεν έχω τη δυνατότητα. Γι'αυτό θέλω τόσο πολύ να βάλει μυαλό ο κόσμος και να αντικρίσει την πραγματική έννοια του συναισθήματός μου. Για να δει πόσο τυχερός είναι που μπορεί να το ζήσει, να το νιώσει. Όχι να το βλέπει. Κι όσοι το βλέπουν, και δε το έχουν ζήσει ακόμη να ξέρουν πως αργά ή γρήγορα θα τους επισκεφθώ κι εκείνους. Πολύ σύντομα και με πολύ καλές προθέσεις. Είστε τυχεροί εσείς οι άνθρωποι, θα πρέπει κάποια στιγμή να το καταλάβετε.





Έρωτα, δεν ξέρω πως να σε ευχαριστήσω που δέχτηκες να απαντήσεις στις ερωτήσεις μου! Θα ήθελες κάτι άλλο να προσθέσεις για να κλείσουμε τη σημερινή μας συνέντευξη?
Δεσποινίς Κ. εγώ θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που με φιλοξενήσατε στο ... πως το είπατε? Μπλογκ νομίζω. Τέλος πάντων, δέχτηκα γιατί ήθελα να πω κάποια πράγματα στους ανθρώπους. Ελπίζω να κατάλαβαν κι εκείνοι, αλλά κι εσείς. Δε γλιτώνει όμως κανείς να ξέρετε! Όσο θα μου κλείνετε τις πόρτες επειδή φοβάστε και είστε ανασφαλείς, τόσο θα ξαναέρχομαι και θα επιμένω. Μια μέρα θα ευτυχήσετε όλοι κι εγώ θα κάθομαι κάπου όπου να μπορώ να σας έχω όλους στο πιάτο, και θα σας χαζεύω. Μέχρι να βρω τα επόμενα "θύματα" για να τα προσθέσω στο πανηγύρι της ευτυχίας σας....










Κ.

5 σχόλια:

  1. Απίστευτο κείμενο..πανέξυπνη συνέντευξη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωραίο μπράβο, θα θέλαμε όμως να γράφεις λίγο πιο συχνά!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωραιο το κειμενο, πιστευω σε καποια σημεια σωστο, αλλα γινεσαι καπως κακια θαρρω... Γιατι ο ερωτας γεννιεται σιγα σιγα μετα το πρωτο βελος. Δεν γεννιεται ξαφνικα και καταταστρεφεται ξαφνικα. Γενικα το λεω.
    (αποψη μου βεβαια αν ολοι εχετε αντιθετη αποψη απο μενα, τοτε δε θα παρεξηγηθω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή